معرفی کتاب جانستان کابلستان

رضا امیرخانی سفرنامهxad اش را به افغانستان نوشته است. کتابش در کل خواندنی است، در بسیاری لحظات بانمک است و در برخی لحظات غمگین. یک جاهایی تعلیقی هم هست، ترس و دلهره و هیجان هم برای ماجرایش ایجاد کرده است. در مجموع «جانستان کابلستان» میxadتواند خواندنی باشد. اما من از وجهی دیگر بهش نگاه کردهxad ام.

در مقدمهxad بیست صفحهxad ای کتاب، امیرخانی با بیان ماجراهایی در باب قلهxad دماوند به لطایف الحیل میxadگوید که خودش سیاسی نیست و این کتابش هم سیاسی نیست. مکررا میxadگوید که پس از انتخابات 88 موضع گیری نکرده است و «کارم سیاست نیست» [ص21]. از قول یک آدم ناشناسی در قلهxad دماوند راجع به خودش میxadگوید:«گفتم دلایل مخالفتت با سبز را بگو… گفتی به مهرورزها هم رای نمیxadدهی…» [ص28] و به این ترتیبِ غیر مستقیم اعلام بی طرفی هم میxadکند. او تاکیدات غلیظ میxadکند که «مرد سیاست» نیست چون نفعی از سیاست نمیxadبرد. اما به نظر من هرکس «جانستان کابلستان» را میxadخواند باید آن را با این دید بخواند که کتاب به شدت سیاسی است و آن مقدمهxad مفصل را جدی نگیرد. و لابهxad لای نثر روان و طنز و کنایه، مثل من رد پای سیاست را هم در کتاب دنبال کند.